«Οι πίνακες πρέπει να είναι για πολλούς, όχι για λίγους»

Πίνακες από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου συγκεντρώνει η έκθεση «Το βλέμμα του χρόνου. Ιστορίες εικόνων», η οποία εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου στο Νέο Κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα έξι σύγχρονων ελλήνων ζωγράφων, από τους σπουδαιότερους των αποκαλούμενων «Νέων Ελλήνων Παραστατικών», του Στέφανου Δασκαλάκη , του Τάσου Μαντζαβίνου, του Χρήστου Μποκόρου, του Κώστα Παπανικολάου, του Γιώργου Ρόρρη και του Εδουάρδου Σακαγιάν, τα οποία έχουν φιλοτεχνηθεί από το 1990 και έπειτα. Η έκθεση περιλαμβάνει περίπου 100 ζωγραφικά έργα.

«Μαζεύτηκαν αρκετοί πίνακες» απαντά ο συλλέκτης στην ερώτηση ποιο είναι το κίνητρο της πρωτοβουλίας του να εκθέσει τη συλλογή του. «Τους απολάμβανα εγώ και οι φίλοι μου, όμως πιστεύω ότι οι πίνακες πρέπει να είναι για πολλούς,όχι για λίγους».

Ο Σωτήρης Φέλιος συλλέγει με βασικό οδηγό το ένστικτό του, είναι όμως βέβαιος ότι η καρδιά του βρίσκεται στη ζωγραφική, στους πίνακες, στο «τελάρο», όπως λέει. Τον γοητεύει αυτό που αποκαλεί «ανείπωτο». Πιστεύει ότι είναι αυτό που ένας καλλιτέχνης μπορεί να αποδώσει και το οποίο τον χαρακτηρίζει. «Δεν ξεκίνησα να γίνω συλλέκτης» αφηγείται. «Απλώς αγαπούσα τους πίνακες. Βέβαια, μετά από καιρό, υποθέτω ότι η συλλογή έχει μια ταυτότητα, λέει δηλαδή κάτι για εμένα, αυτές είναι οι επιλογές μου, οι καλλιτέχνες που με συγκινούν. Είναι όλοι ζωγράφοι και πιστεύω ότι έχουν κάτι κοινό, κυρίως στο πώς προσεγγίζουν την παραστατικότητα».

Ταυτόχρονα ο συλλέκτης αισθάνεται ότι υπάρχει ένα άδηλο στοιχείο στη συλλογή του, ειδικά για όποιον δεν τον ξέρει. «Οχι ότι όφειλαν να με ξέρουν» σπεύδει να συμπληρώσει. «Απλώς, ίσως έχει μια σημασία το ότι άρχισα να συλλέγω αυτούς τους πίνακες στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ζωγράφοι σαν αυτούς ξεκινούσαν να αφήνουν ένα έντονο στίγμα. Δεν έβαλαβέβαιακανένα στοίχημα ότι θα γίνουν μεγάλοι. Εγώ σε αυτούς πίστευα και επικεντρώθηκα εκεί, αφιέρωνα τον ελεύθερο χρόνο μου εκεί». Το γεγονός όμως ότι τα επόμενα χρόνια έγιναν σπουδαίοι ζωγράφοι δεν αισθάνεται πως τον δικαιώνει; «Δεν έχω τέτοιες σκέψεις» απαντά αμέσως. «Μου έχουν δώσει μεγάλη συγκίνηση, αυτό είναι το σημαντικό».

ΠΗΓΗ - ΤΟ ΒΗΜΑ